Elk jaar contacteert "Fine Art & Friends" een extern jurylid, een bekend kunstenaar of een gewaardeerd kunstkenner.
Onafhankelijk van directie of leerkrachten, kiest dit jurylid tijdens de eindejaarstentoonstelling, uit alle tentoongestelde werken, een werk van een verdienstelijke en lovenswaardige leerling.
Dit jaar mocht Mathijs Wils de winnaar aanduiden, lees hieronder zijn beoordeling.
Prijs Fred Jocqué 2025-2026
De laureaat van de Prijs Fred Jocqué 2025-2026 is een werk geworden dat mij bij de eerste kennismaking naar zich toe wist te trekken en me niet meer heeft losgelaten.
Een vrouw, in het zwart gekleed, zit, leunt in de hoek van een onbekende ruimte. Eén oog, recht op mij gericht, trekt me naar haar toe. Ze zoekt mij. Haar andere oog is in zichzelf gekeerd, lijkt naar niets te kijken en ziet misschien in zichzelf wat voor mij voor altijd onbekend zal blijven. Een blik die de confrontatie aangaat en tegelijkertijd oneindig afstandelijk blijft. De blik van een figuur die haar persoonlijkheid niet aan mij zal prijs geven maar mij als kijker ondergeschikt maakt.
In haar handen, een witte wolk van beweging, een discreet kruisbeeld. Klein en subtiel weergegeven maar nadrukkelijk aanwezig door de helder geschilderde vorm en de uitgewerkte detaillering met vlugge vegen rood en geel, voor de rest nergens anders in het werk aanwezig. Het symbool dat lijkt te gloeien en in haar handen betekenis krijgt. Als talisman? Als houvast? Als wapen? Tussen de blik, het symbool en mij als kijker wordt een suggestief verband gelegd waarin de persoonlijkheid van het werk de bovenhand haalt.
Dit werk lijkt gemaakt in de beste traditie van Expressionisten als Rik Wouters, Kirchner en Munch, die hun tijd wisten te vatten in no-nonsens oprechtheid en eerlijkheid.
De dynamische, agressieve toets met de brede borstel waarin de achtergrond van dit werk is uitgevoerd versterkt de beklemmende intensiteit van het wezen van de teruggetrokken vrouwenfiguur, strategisch niet centraal op het doek geplaatst zodat er een ruimte wordt gelaten die de kijker in het doek trekt waar hij of zij aan de genade van de kunst is overgeleverd.
Dit werk van Romain Vaes is voor mij de terechte winnaar van de (grote) prijs Fred Jocqué 2025-2026 door de geraffineerde en intuïtieve wijze waarop hier compositie, techniek en kleur zijn samengekomen in een krachtig beeld met een diepe, ontwikkelde persoonlijkheid.
Eervolle vermeldingen voor:
Anita Mannaerts, die er in slaagt om met een sobere, uitgezuiverde techniek tot een gelaagd, betekenisvol beeld te komen dat blijft boeien.
Gegevicius Vaidotas, die op een persoonlijke, directe en speelse stijl de kijker weet te boeien.
Mathijs Wils,
24 Juni 2026
